De uitdagende en inspirerende kracht van relaties.
Relaties als mogelijkheid voor het ontwikkelen van teamgeest.
De informatiegolf snelt naar zijn hoogtepunt en wordt op de voet gevolgd door een relatiegolf. Overal zien we hier al signalen van opduiken. In onze maatschappelijke samenleving neemt de behoefte aan kwaliteitsmanagers toe; 360 graden feedback is een kostbare trainingsvorm geïntroduceerd in het bedrijfsleven, die inhoudt dat je leert open te staan voor de feedback van je werkomgeving over jou en de manier waarop je functioneert in relatie tot je doel of werkopdracht. We hebben behoefte aan passie, levenslust, enthousiasme en bezieling. In de persoonlijke sfeer neemt de behoefte aan intimiteit ook toe.
Helaas is het leven vanuit bezieling, het dagelijkse toepassen van alles wat we lezen en leren op onszelf en in onze persoonlijke verhoudingen vaak nog ver te zoeken. Vele boeken en tijdschriften verschaffen ons al enige jaren informatie over hoe, wanneer en op welke wijze wij mensen ons gaan herinneren wie we zijn, waardoor we onze eigen kracht en weg vinden, zonder dat wij ons daarbij ondergeschikt of afhankelijk maken van anderen. Zij proberen ons uit te leggen dat alles in onze omgeving het resultaat is van vrije wil en keuzes.
Maar……wat doen wij eigenlijk met al deze aanwijzingen? Spreekt het ons aan om in actie te komen? Mij spreekt het zeer aan. Het is herkenbaar in mijn dagelijks leven en werken, alsook in mijn innerlijke belevingswereld. We kennen allemaal het dilemma, persoonlijk en in werksituaties waarin we een keuze moeten maken. We worstelen met verantwoordelijkheid. De een neemt verantwoordelijk- heid of heeft teveel hiervan, de ander te weinig. Hoe werkt dit mechanisme dan? Door de enorme hoeveelheid informatie alsook de toegankelijkheid hiervan wordt het maken van onderscheid en het maken van keuzes steeds belangrijker.
Een veel gehoorde vraag in mijn praktijk als coach/trainer is:
Ik voel dat er iets in beweging moet komen, ik weet dat iets moet doen, moet kiezen...., maar mijn hoofd zegt iets anders dan mijn hart. Welke keuze moet ik nu maken? Die vraag is niet zo eenvoudig te beantwoorden en al helemaal niet door iemand anders dan degene die met dit dilemma worstelt! Het kunnen volgen van het belevingsverhaal en durven dóórvragen op zo’n dilemma levert vaak verrassende inzichten op. Gezien vanuit het perspectief van ontplooiing en ontwikkeling is er eigenlijk geen verkeerde keuze! Elke keuze schept een ervaringsweg en biedt dus mogelijkheden. Gezien echter vanuit het perspectief van verantwoordelijkheid heeft elke keuze consequenties, soms zelfs zeer vergaande effecten. De vraag die dan ook onmiddellijk naar boven komt is:
Wat beweegt je? Wat is de intentie, het doel, en de motivatie van je keuze?
Een praktijkvoorbeeld:
Als je besluit om van Eindhoven naar Schiphol te rijden en onderweg van de route afgaat, de weg kwijt raakt, betekent dit niet dat je niet op Schiphol aankomt. De omweg heeft je misschien een aantal heerlijke vergezichten of interessante ontmoetingen, aangeboden, die je geïnspireerd en verrijkt hebben. Uiteindelijk is het van belang om op enig moment weer aansluiting te vinden op de route naar Schiphol aangezien dat je besluit, het doel van deze reis was.
Maar als je van te voren weet dat je in Schiphol een bepaalde internationale aansluiting moet halen en dit het motief van je reis is, kan een omweg, een file of omleiding een zeer frustrerende ervaring opleveren en je mist je aansluiting!
Routekaarten:
De inter-dimensionale routekaart tussen hemel en aarde, of tussen binnenwereld en buitenwereld, biedt vele keuzemogelijkheden. Er zijn binnenwegen, snelwegen en tolwegen. Ook zijn er wegen, die nog niet in kaart gebracht zijn. Het grootste en drukste kruispunt op al deze mogelijkheden is het creatieve hart, centrum van elke fase van ontwikkeling, knooppunt van infrastructurele activiteiten! Dit is het gebied waar de visionaire kracht zich vertaalt in herkenbare beelden, woorden, vormen, die vervolgens in kaart kunnen worden gebracht. Ons persoonlijke hart is verbonden met de ziel, als voertuig van de Geest, alsook met het creatieve Hart van de Schepping.
Relaties als plaats van ontwikkeling.
Leven in een liefdesrelatie met een partner is één van de wegen naar spirituele groei en transformatie. Het is niet de enige route, en ook geen heel gemakkelijke route. Wel een uitdagende! Het vraagt een bewuste keuze om deze weg te bewandelen en je te verbinden met de ander(en). Deze toe te laten in je gedachten wereld, je gevoelswereld en je fysieke lichaam. Je te laten inspireren en bewegen zowel door de onzichtbare binnenwereld als door de zichtbare buitenwereld. Door licht alsook door schaduw. De gezamenlijke relatieruimte gebruiken om meer van jezelf te laten zien en je partner inspireren hetzelfde te doen. Het succes van een relatie wordt mede bepaald door de mate waarin we de schaduwkanten van onze partner kunnen verdragen en bereid zijn onze eigen schaduwkanten te laten zien en kennen. Het is voor sommige mensen, vooral mensen met een lage eigenwaarde, heel moeilijk om de verantwoordelijkheid te dragen voor hun eigen schaduwkanten. Als ze zich bewuster worden van hun zwakke plekken, hun schaduwkanten, zou het gevoel van eigenwaarde nog lager kunnen worden. Daarom treden er onbewust allerlei afweermechanisme in werking, b.v. ontkenning of zaken omdraaen.
Relaties waarin gepraat wordt over deze ongemakken of strijdpunten en die op deze wijze inhoud krijgen en samengebundeld worden, vormen een groot speelveld en een bron van inspiratie. Het hart heeft andere beweegredenen dan het hoofd, en hoofd en hart communiceren niet altijd helder met elkaar in jouw binnenwereld. Laat staan in de buitenwereld! We zijn met z’n allen op weg naar deze openheid, deze helderheid van leven in eenheid. In de intieme liefdesrelatie met een ander kom je jezelf wezenlijk tegen, kun je jezelf slecht verbergen. Je verborgen angsten, twijfels en onzekerheden komen hier naar boven, weerspiegeld in de ander. Dit is de plek en de ruimte waar je persoonlijke individuele ontwikkeling uitgedaagd kan worden. Praten en denken over liefde en hoe het zou moeten of kunnen zijn, is een belangrijke zaak. Maar als je vergeet op weg te gaan blijft het bij kaartlezen!Je kunt wel in je eentje in een klooster of op een berg gaan zitten, maar uiteindelijk gaat het erom de liefde, het spiritueel zijn, in praktijk te brengen in het leven van alledag, in relaties en in de samenleving.
Authenticiteit ervaren te midden van het doen van compromissen. Aanwezig durven zijn en blijven, hoe kwetsbaar of kwetsend soms ook. Niet iedereen is tegen de diepte en het appèl van deze wisselwerking opgewassen. We vluchten weg in werk en verantwoordelijkheden, in belangrijkheid, of in scheiding, verandering van relatie of werk, soms al voordat we een flits van ons schaduwbeeld in de spiegel gezien hebben. Hoe groter het licht of de verantwoordelijkheid, des te groter de schaduw of de valkuil. Daarom is op deze weg toewijding en betrokkenheid zeer essentieel om tot samenwerking te komen. Als we deze bewegingen in de wereld volgen kunnen we zien en ervaren dat naarmate we ons meer bewust worden, meer informatie toegankelijk wordt, er steeds meer schaduwbeelden aan het licht gebracht worden. Denk eens aan: geheime transacties en verborgen missies, dubbele agenda’s, manipulaties met geld, met macht en met seks, dictatoriaal of sektarisch leiderschap. Gelukkig verandert het collectieve vormveld van onze menselijke psyche langzaam maar zeker steeds meer onder invloed en inwerking van veranderende gedachtebeelden. Hierdoor verandert ook het oude bestaande mensbeeld.
Hartewens:
We dragen allemaal de wens in ons hart om samen te kunnen leven met een mens, of met mensen, privé of in een werksituatie, gebaseerd op wederzijdse waardering, oprechte aandacht, respect en inspiratie. Samen leven betekent dan: samen op reis zijn, of op reis gaan, waarbij we elkaar stimuleren tot ontplooiing van onze competenties, van onze zielskwaliteiten, gebaseerd op aanwezigheid van liefde en begrip. Op deze wijze stimuleer je elkaar om het beste van jezelf tot uitdrukking te brengen. Het geeft ruimte en bemoediging om datgene te ontwikkelen wat je het liefste doet. In deze veilige en stabiele atmosfeer van vertrouwen en openheid kan iedereen dan de benodigde ervaring opdoen en delen. Zo ondersteunen en stimuleren we elkaar. We maken ons vrij van een verwachtingsbeeld of -patroon, machtsgebruik of misbruik en leren steeds meer onze wezenskwaliteiten in te brengen, aanwezig te laten zijn. Miskenning maakt langzaam plaats voor erkenning en acceptatie. Verschillen in positie en verantwoordelijkheid worden niet meer voortdurend bevochten, maar gerespecteerd vanuit acceptatie van dit verschil. Creatieve en nieuwe mogelijkheden bloeien op. Als we mét elkaar leren vollediger aanwezig én in relatie te zijn, bevordert en inspireert dit vanzelf ook de teamgeest en de samenleving. Het geheel wordt dan meer dan de som der delen en deze overvloed komt ten goede aan allen en alles!