Individualiteit en persoonlijkheid:
Als je je afhankelijk voelt, of jezelf afhankelijk maakt, van iets of iemand buiten jezelf, treedt er altijd “ ik - vervaging” op. Dit heeft tot gevolg dat je de macht en de consequenties van jouw ontwikkeling en jouw handelen altijd ergens buiten jezelf neerlegt. Je wordt geleefd!
Het belang van een gezonde ego-ontwikkeling:
Kleine kinderen, nog levend vanuit het zintuiglijke bewustzijn, zeggen in eerste instantie “jij” tegen zichzelf. Het “ik–bewustzijn” waarmee ze zich leren verbinden is een bewustzijnsstructuur, een referentiekader, wat voornamelijk bepaald wordt door denkkaders in opvoeding, onderwijs en religie, door omgevingsfactoren dus. Dat wil zeggen dat het “ik” , via de weg van ervaring, gaat werken aan de omgang met zichzelf en de ander / omgeving. Eerst nog instinctief en emotioneel bepaald, maar geleidelijk veranderend in een handelen vanuit bewuste keuzes van het “ik- bewustzijn “.
Tijdens de puberteit en adolescentie vindt de geboorte van de bewuste ego-identiteit plaats. De seksuele (= scheppende) identiteit vorm zich, lichamelijk zichtbaar als geslachtskenmerken. Psychisch en geestelijk vorm zich de ego-identiteit door afzetten tegen (= losmaken van) bestaande opgelegde waarden en normen. Het “ Ik “ maakt zich nu losser van het impulsief reagerende zintuiglijke bewustzijn en verbindt zich meer met het eigen innerlijk.
In deze periode van bewust kunnen en durven kiezen onderzoekt het “ik “ allerlei waarden van ouders, opvoeders en religie, en probeert zelf een mening te vormen, een positie in te nemen vanuit eigen identiteit. Losmaken van ouders en traditionele waarden. Dit betekent ook op jezelf durven staan!
Met behulp van het vermogen tot kiezen en het maken van onderscheid gaat het
“ik “ nu bouwen aan de eigen zielenidentiteit. Dit wordt ook wel emotioneel bewustzijn genoemd. Zelf motivatie en zelfopvoeding beginnen hier, in deze periode. Deze ontwikkeling stelt het “ik” in staat, bewust en opnieuw, de oorspronkelijke verbinding met de Universele wezenskern te herstellen.
Dit wordt Innerlijk identiteitsbesef genoemd.
Vanuit dit zich ontwikkelend “ik-organisme” , deze geestelijke (=spirituele) wezenskern, kan de persoonlijkheid haar denken, voelen en willen ontwikkelen, verbonden met innerlijke waarde en waardigheid.
Individualiteit is geen bestemming die bereikt kan worden.
Het is een evolutionaire ontwikkeling die naar een nieuwe dimensie van bewustzijn leidt. Een proces dat geleefd en beleefd moet worden. Het vraagt erom denkbeelden, overtuigingen, emotionele patronen en motivaties van keuzes onder de loep te nemen. Oude beelden bij te stellen. Ons (beschermende) zelfbeeld als een oude versleten jas uit te durven trekken. Een nieuwe verbinding aan te brengen tussen verschillende referentiekaders.
Als het Bewuste Ego (Individualiteit) ontwaakt gaat het de uitvoerende taak van het onbewuste geconditioneerde handelen overnemen en begint steeds meer vrij te kiezen. Vrij wil hier zeggen bewust verbonden met innerlijke “hogere” waarden en spirituele motivatie. Zo bouw je, via de weg van bewust geworden ervaring, je innerlijke Identiteitsbesef op, gebaseerd dus op gevoelde authentieke kracht.
Tijdens dit proces wordt het besluitvormende deel van de geest steeds opnieuw uitgedaagd te focussen, keuzes te maken, buiten de bestaande geconditioneerde kaders. Vanuit “ vrije wil ” in plaats vanuit “geconditioneerde wil”, vanuit een ruimere context. Dit wordt vervolgens zichtbaar in bewust aangestuurd handelen ( = vrije keuze) vanuit dit grotere wezensperspectief : aansturing via Zelfsturing genoemd.