Levensvreugde: vrijheid in verbondenheid 

Annet Hoeijmans-Boon.

Jaren geleden schreef ik het verhaal: Sprong in het diepe…. of een val in een andere dimensie? ( zie onder verhalen in menubalk). Dit verhaal ontstond naar aanleiding van een persoonlijke duikervaring die ik opdeed, waardoor ik ineens, zowel fysiek als energetisch, in een andere dimensie terecht kwam. Ik besefte toen heel helder dat mijn ziel in twee werelden tegelijk woont, de tijdelijke wereld en de eeuwige wereld. Zij is de brug naar essentie.  Deze ervaring en het inzicht wat ik daarin opdeed werd mede bepalend voor mijn verdere levensloop. Er waren nog een aantal intense, alles overhoop halende, ervaringen in mijn leven. Deze lieten mij intens beseffen dat we alles bij ons hebben wat we nodig hebben om het leven te beleven, precies daar waar we zijn! Het ligt voor onze neus! Mijn Bewustzijn en Gewaarzijn leerden te dansen met het Leven..... in overgave aan wat is!

Inspiratie, communicatie en creativiteit zijn voedingsbronnen voor mij. Via aanwezigheid en reflectie op mijn dagelijkse levenservaringen en via inzicht, kennis en wijsheid groeit en ontplooit mijn ziel zich nog steeds en voortdurend. Aanwezig en in uitwisseling blijven tijdens alle interacties met het leven, van moment tot moment. 

En in die ontvouwing kan het Licht en de Liefde die ' IK BEN' steeds zichtbaarder, stralender, en ervaarbaar worden, zowel voor mijzelf als voor mijn omgeving. Op deze wijze leef ik mijn zielsverlangen en mijn passie en ben tevens een levend voorbeeld op deze weg van voortschrijdend inzicht, evolutie en creatie. Meer en meer komt mijn ziel zo los van de herhalingen uit het verleden en de macht der gewoonte, die gekoppeld is aan de weg van het lijden (=verleden tijd en Vissentijdperk) en leeft in het Heden op de weg van vreugde ( = Aquariustijdperk). 

Het universele werkveld waar ik deel van uitmaak biedt een richtingaanwijzer of een poort. Een veilige doorgang om je bewust met deze spirituele zielsontwikkeling te verbinden. De keuze is vrij en wordt gemaakt door de ziel die zich door deze richtingaanwijzer, of (ontwikkelings) poort, laat leiden naar haar eigen essentie!

Waarom vertel ik dit alles?

Om duidelijk te maken dat alles betekenis heeft, en dat vooral de betekenis die wij zelf, bewust en onbewust, geven aan situaties, relaties, of aan het Leven zelf, bepalend is voor de verdere route die we gaan! Leven in vreugde is een ziels-keuze-mogelijkheid, te midden van alle narigheid, frustratie en pijn, die bij het leven op aarde hoort!

Ook omdat het een andere betekenis geeft aan spirituele verlichting. M.i. betekent dit namelijk niet dat je moeite moet doen om verlicht te worden, via allerlei cursussen en ingewikkelde inwijdingen. Het gaat het er vooral om dat je steeds moediger en openhartiger wordt in het Leven van het Licht en de daarbij behorende innerlijke waarden, dat je al bent.  Toen jouw ziellelicht op aarde geboren werd in een fysiek lichaam ging jij op weg om dit lichaam, met deze persoonlijkheid en alle daarbij behorende energetische structuren, opnieuw te bezielen en te verlichten, doorstralen....

In het licht van het thema Levensvreugde: Vrijheid in verbondenheid, wil ik nu een ander verhaal vertellen. Een verhaal dat raakt aan het kerngebied van dit thema. Het relateert aan de ballast die wij meezeulen vanaf de aanvang van ons leven of al daarvoor….

Het kapotte vijfhoekje.

In de wereld van de puntige vierkantjes werd eens een vijfhoekje geboren.

Vijfhoekjes waren jammer genoeg niet gewenst bij de puntige vierkantjes. Ze waren zo anders. De vierkantjes zeiden: ‘we breken er wel een hoekje af, dan is het ook een vierkantje.’ Dat ging niet zo makkelijk als ze dachten. Ze timmerden erop los, maar het lukte niet om van het vijfhoekje een vierkantje van te maken.

Het vijfhoekje was nu wel flink beschadigd en de puntige vierkantjes waren teleurgesteld over het resultaat. Zo kon het niet. Ze gaven het kapotte vijfhoekje toen maar een grote plank: een houten vierkant met twee kijkgaten erin. Het vijfhoekje moest voortaan die plank altijd voor zich dragen om op een vierkant te lijken. Zo kon het zich jaren in de wereld van de vierkantjes bewegen. Dat vonden de vierkantjes best aanvaardbaar.

Het vijfhoekje echter werd doodmoe van altijd met die grote zware plank te zeulen. Het bleef maar zoeken en zoeken naar een oplossing om een echt vierkantje te worden. Na lange tijd kwam het uitgeputte vijfhoekje een paar wijze, afgeronde, vierkantjes tegen. Die zagen er veel vriendelijker uit dan de puntige vierkantjes.

‘Hoe kan ik ooit nog een vierkantje worden?” vroeg het vijfhoekje. ‘Jij? Een vierkantje? Maar … je bent toch gewoon een vijfhoekje!’ zei een van de afgeronde vierkantjes. ‘Leg die plank eens even neer…’. De andere afgeronde vierkantjes zagen het nu ook. ‘Ja! Jij bent gewoon een vijfhoekje! Jij hoeft toch niet te doen alsof je een vierkantje bent! Je hebt alleen maar een hoekje meer dan wij, daar is toch niks mis mee. We kennen er meer zoals jij, hoor!”

Bij de afgeronde vierkantjes mocht het kapotte vijfhoekje dat zware stuk hout eindelijk weggooien. Een paar puntige vierkantjes hadden dat van ver gezien en zeiden: ‘Oei, oei, nu gaat het vast heel slecht met het vijfhoekje, het lukte altijd zo goed met die plank.’ Maar het vijfhoekje wist wel beter.

Tot zover dit verhaal ( uit: Verhalen van anders zijn, van Cis Schildmans).