Sprong in het diepe of een val in een andere dimensie?
Vroeger als kind droomde ik dat ik kon vliegen. Uitbundige avonturen beleefde ik, verrukt en enthousiast over de vrijheid van bewegen. In onbegrensde ruimte bevond ik mij, dansend en bewegend langs het uitspansel. Angst en verkramping ervoer ik, als ik naar de aarde "viel" in een niet te stuiten vlucht, belevend dat de kracht van mijn vleugels niet in staat was de aantrekkingskracht van die mysterieuze diepten te weerstaan, aangezogen als ik werd in een draaikolk,....... een spiralende beweging........... om vervolgens rustig en beheerst, door het oog van deze turbulente bewegingen, in alle rust en als een volleerd en ervaren piloot te landen in de straat van onze basisschool, keurig op tijd voor de schoolbel ging! Wanneer ik mijn verhalen enthousiast aan mijn ouders en op school vertelde, kreeg ik uiteraard, zoals zo velen met mij, te horen dat ik niet zo moest fantaseren, en mij moest leren bepalen en beperken tot de orde van de dag. Ik was al lastig genoeg met al mijn vragen over het leven, de hemel en de kosmos.... Misschien herkent U hierin iets van uw eigen ervaring?
Vele jaren, en vele inspanningen en confrontaties later, besef ik de intuïtieve kracht, de wijsheid en de betekenis van deze ervaringen, in hun ruimere context. Ze hebben me innerlijk geleid naar en getraind voor mijn levensbestemming in deze tijd. Het leven biedt ons allerlei verschillende "losse" ervaringen aan, die een gecodeerd patroon, een boodschap, in zich dragen die wij kunnen leren verstaan. Herkennen we de symboliek niet, hebben we moeite met decoderen, dan vinden we de rode draad niet die ons leiden kan naar het centrum van het labyrint, de essentie van een ervaringspatroon. We zijn ons niet bewust van onze blinde vlek en ons selectieve horen. We hebben afgeleerd om te luisteren naar en gehoor te geven aan deze innerlijke fluisterende signalen van de ziel op haar reis. Inzicht in de diepere betekenis van deze ervaringspatronen schept de mogelijkheid ze te verstaan , te decoderen en te transformeren. Er valt een ander licht op. We kijken vanuit een ander perspectief. Zo worden we geïnspireerd, gestimuleerd en uitgedaagd onze vrije wil, onze bewuste keuze, te gebruiken in de overgangstijd waarin we ons nu bevinden. We hoeven het echter niet alleen te doen! Dat is een oude gedachtevorm. We hebben elkaar en de wereld nodig om de spiegelende werking van onze werkelijkheid te begrijpen en, via ervaring en herkenning , inzicht te krijgen in ons levensdoel en in onze scheppingskracht.
Een voorbeeld hiervan uit eigen ervaring: Jaren geleden, tijdens een van onze vakanties, verkeerden wij, mijn echtgenoot en ik, in de gelukkige omstandigheid dat we een ontmoeting hadden met een dolfijnenouder met baby. Een kinderlijke verrukking maakte zich van ons meester en de speelsheid, nieuwsgierigheid en harmonische bewegingen van dit schouwspel vervulde ons de rest van deze dag..... Deze verrukking herkende ik diep in mijzelf ..... waar en wanneer was ik dit kwijtgeraakt? Niet lang daarna, tijdens een van onze duiktochten, viel het muntje. Het patroon werd zichtbaar. We kozen er op deze tocht voor om niet in het water te springen, maar achterover overboord te vallen. Zo gezegd zo gedaan en hup.... overboord..... Zoals een dolfijn met zijn sonar zijn (onder water) wereld aftast, zo gebruik ik mijn oriëntatie gevoel en mijn ogen om mijn omgeving af te tasten en in mij op te nemen. Al mijn zintuigen zijn geopend in verwondering als ik, op een diepte van plus minus twintig meter in het water zweef, gewichtloos......, niet door de ruimte nu, wel door het water, in een duikerspak. Verwondering vervult mijn hart en ziel in de beleving van dit onderwater - landschap, deze schitterende onderwaterwereld. Mijn hart opent in vreugde om de veelheid en de schoonheid van de schepping!Ik drijf in de stilte, hoor enkel het bloed ruisen in mijn oren, hoor het kloppen van mijn hart. Deze sterke sensaties komen voort uit een dimensie verandering: van het leven en bewegen op aarde naar het leven en bewegen in water..... Alle gewaarwordingen en prikkels worden als het ware uitvergroot in de stilte van deze wonderlijke wereld. Ik besef tot in de kern van mijn vezels dat ik op bezoek ben in een wereld die niet de mijne is. Hier gelden andere wetten en regels. In diep respect voor de schepping en deze oerbron, de oceaan, waarin alle leven ontstaat, laat ik mij voortdrijven op de beweging van de getijde stroom. Gefascineerd kijk ik naar de bewegingen van de poliepen van het levend koraal, zich openend en sluitend in een ritmische pulsatie, die samenvalt met de beweging van het voorbij stromende, golvende water. Het voedsel dat op deze wijze uit het water opgenomen kan worden bevordert groei en leven van dit organisme. Veel valt hier te zien, te leren en te ervaren met betrekking tot natuurlijke wetmatigheden. Ik geniet met volle teugen. In de immense stilte word ik me gewaar en zie ik hoe mijn buddypartner, mijn duikmaatje en echtgenoot, langzaam voor mij uit zwemt, zweeft. Dan,.... uit het niets...., overvalt me een impuls die mijn hart sneller doet kloppen. Alarm!!!! Onmiddellijk hoor en voel ik dat mijn bloed sneller gaat stromen, het ruisen neemt toe, mijn adem gaat sneller. Ik voel hoe de huid verstrakt, de spieren zich aanspannen, het geheel verstijft in een kramp....... En zo begeeft mijn lichaam zich meer en meer in een staat van paniek. Het lijkt wel alsof ik er niets meer over te zeggen heb, een kracht groter dan de mijne.... Eén overheersende gedachte bevangt mij: naar boven......, ik wil lucht! Deze gedachte is een illusie, is geen deel van waar Ik ben, hier-en-nu, want ik heb voldoende lucht bij me op mijn rug in de zuurstoftanks! Desalniettemin volgt de energie deze krachtige, instinctieve overlevingsgedachte en mijn lichaam reageert onwillekeurig! Ik trek aan de buddylijn en geef een handsignaal: niet oké......benauwd....., naar boven!!! Meteen begin ik mij driftig naar boven te bewegen, trappend met mijn benen, maaiend met mijn armen, snakkend naar lucht daar boven......... intussen gretig de lucht verbruikend die ik bij me draag op mijn rug, hier waar Ik ben.Terwijl we zo samen naar boven bewegen in de richting van ruimte en lucht daar boven, verschuift er iets in mij, een andere dimensie breekt als het ware door... en in een helder moment valt alles samen, het patroon laat zich zien, de essentie wordt vrijgemaakt. Ik word me gewaar en bewust van de gelijktijdige aanwezigheid van zowel de illusie (de macht) als de kracht van de gedachte. Vanuit een plek, diep verborgen in mij, word ik me gewaar, besef ik, een krachtige aanwezigheid die zich kenbaar wil maken aan mijn bewustzijn.In deze ontmoeting vindt een directe uitwisseling en herkenning plaats en deze aanwezigheid nodigt mij uit, in fracties van seconden en zonder woorden, me bewust te worden van de scheppende kracht en mogelijkheid van het denkvermogen in mij: het richten van mijn gedachten, het sturen (= focussen) van mijn voelende aandacht. En zo spreek Ik mezelf toe vanuit de veiligheid en geborgenheid van deze plek en ervaar hoe het verkrampte ik tot rust komt. Ik neem waar en ervaar hoe mijn lichaam reageert op deze geruststelling....Mijn bewegingen vertragen zich weer en vloeien opnieuw samen met het moment en de situatie waarin ik me bevind; de mogelijkheden van NU, het gedragen worden door en mee- bewegen in de stroom, in vreugde en verbondenheid. Ik herinner mij de verkramping en de angst van mijn vliegervaring, de turbulentie, en de zachte en rustige landing op het schoolplein ....Woordeloos sein ik mijn partner dat we onze duik kunnen vervolgen en we voltooien deze ver-rijkende duik. Herboren ben ik na deze ervaring.
In de tijd die volgt beleef ik een innerlijke herwaardering van allerlei destijds zo benoemde kinderlijke fantasieën en vliegdromen. Ik ontdek dat het rijk der verbeelding meerdere deuren heeft, en leer mijn ingang en doorgang te herkennen en te bekrachtigen.Via deze herkenning en erkenning leer ik me opnieuw en zelfbewust te verbinden met de vreugde en de schoonheid van deze intuïtieve scheppende kracht en krijg inzicht in de training van de "School des Levens", via de weg van bewust geworden ervaring.Ik ontdek mijn innerlijke waarden en mogelijkheden. Mijn denken verbindt zich met inspiratie, mijn emoties met diepere intuïtieve intelligente wijsheid, en mijn willen met liefdevol handelen. Samen hebben ze een inspirerende levendige uitwisseling in mij en door mij heen naar alle leven. Zo wordt ik een klankbord en een doorgeefluik; een instrument, bespeeld door en in dienst van het Leven.
Annet Hoeijmans - Boon. (1998) ©